"Takie słodkie że chciałoby się je zjeść a jak dorosną to się żałuje że się je nie zjadło"

W nocy nie spałam , cały czas się martwiłam o swoje wyrośnięte dziecię któro jest chore. Dowiedziałam się o zaistniałym fakcie gdy troszkę bardziej wyrośnięte dziecię o tym uprzejmie mi doniosło przez telefon. Biegunka, wysoka temperatura, wymioty, ból brzucha i poradnictwo telefoniczne, na miejscu to ja bym wszystko w swoje ręce wzięła a tak muszę liczyć na rozsądek dziecięcia.

Wstałam skoro świt aby się upewnić jak się dziecię ma i czy ma zamiar powędrować do lekarza, czy ja mam osobiście wziąć torebeczkę pod pachę i wsiąść do pociągu i uderzyć w kierunku moich żaków nieszczęsnych. Uspokoiwszy się trochę informacjami z pola bitwy ,chciałam kimnąć się deczko, ale nie.......ale nie................to przecież niemożliwe. Jak jestem po nocnym dyżurze to śpię i nic nie słyszę ale dzisiaj nie dało się wytrzymać. Na dole u dziadków przebywają wnusie i drą się jak zarzynane bawoły galopujące po mieszkaniu w jakimś niezrozumiałym amoku w tę i nazat , a jeszcze niżej trochę mniejsze bobaski piszczały jak zarzynane kurczaki (nie wiem jak kurczaki piszczą ale niech i tak będzie). Podejrzewam że był tam spęd młodych mamuś z osiedla bo naliczyłam nie dwie sztuki jak zawsze ale chyba z pięć. Piją sobie kawusię , mają do tego prawo a jakże ,a dziatwa robi co chce. Masakra.

Sama byłam kiedyś młodą matką i miałam dziecko z ADHD, staram się być wyrozumiała, ale dzisiaj się wszystko sprzysięgło i dzisiaj to ja nie bardzo lubię te małe bobaski. Tym bardziej że otrzymałam zaproszenie na babskie pogaduchy a ja nie mogę przyjąć zaproszenia bo to strasznie daleko. Myszko kochana jak mi żal. I z tego tytułu głowa mnie rozbolała, odłożyłam decu i zafarbowałam sobie w herbacie kawałek kanwy, będę wyszywać, to najlepsze na stresa.

Uraczam was za to starymi kartkami z uroczymi bobaskami.Miłego konsumowania.